2 Kasım 2008 Pazar

At The End I'm At Home

Bulutların üzerinde... Uçağa giderken bakıyorum son kez Atatürk Havalimanına'na İstanbul'um diye.. Gururluyum neden bilmiyorum.. ben mi yaptım havalimanını.. Gözlerimde Japan çizgifilmlerindeki gibi titreşen bir damla yaş.. gidiyorum.. ve havalanmadan az önce tüm sevdiklerim geliyor aklıma.. tanımlayamadığım bir şükran duygusu yükseliyor içimden.. teşekkür ediyorum.. uçakta içtiğim şarapla kendimi zor bir başlangıca hazırlıyorum.. Hazır mıyım, hazırım..

Yoruldum, hem de çok... Şaşırtıcı değil mi, yoruluyormuşum.. Ama geçti, geçti işte..



It's Johnney...


2 yorum:

ceylan dedi ki...

iğrenç pis bir hayvan

oyaozhan dedi ki...

hayvan sevmeyen insan da sevmezmiş :)